Nieuws
maandag 10 december 2007
Verslag opening lustrum - 8 december 2007
Ter gelegenheid van het 230-jarig bestaan van Felix Meritis (het genootschap) en het 220-jarig bestaan van het gebouw worden gedurende een jaar allerlei activiteiten georganiseerd. Het lustrumjaar werd op 8 december jl. officieel geopend tijdens een feestelijke avond.
Foto's: Hanne Nijhuis
Opening door Linda Bouws Ceremoniemeester Frank de Grave
(directeur Felix Meritis) (voorzitter Raad van Toezicht Felix Meritis)
"... In Haarlem en Rotterdam waren al dergelijke genootschappen voor kunst en wetenschap. Amsterdam kon toch niet achterblijven. De leden stroomden toe.. Iedereen wilde erbij horen. Het lidmaatschap van Felix gaf je niet alleen toegang tot de bijeenkomsten maar was evengoed een onderscheidingsteken: ik ben verlicht, ik ben progressief, ik ben een steunpilaar van de stad, ik belichaam de toekomst. Vrouwen en Joden waren vanzelfsprekend uitgesloten, maar dat was normaal. De club groeide zo hard dat een nieuw, liefst eigen onderkomen noodzakelijk was. En met het noodzakelijke optimisme dat geen rekening wilde houden met de listen en lagen van de geschiedenis besloot men tot het bouwen van een tempel op de groei. Toen de eerste steen werd gelegd van het gebouw dat niet alleen qua omvang maar ook qua financiële verplichtingen de reikwijdte van het genootschap ruim te boven ging - maar welke kniesoor zou met zijn scepsis de vooruitgang willen stuiten - pakten de donkere wolken van de toekomst reeds samen boven de hoofden van de founding fathers. Nooit heeft de zon van het genootschap en het gebouw zo schitterend gestraald als in dat jaar 1787. ..." Fragment uit De Lof der Duizend Zonnen, Nelleke Noordervliet.
Danssolo Ragna door Bryndis Brynjólfsdóttir Esther Apituley op altviool
(choreografie Pieter de Ruiter & Eva Villanueva)
"... Het Gulliver-bezoek aan Istanbul veranderde mijn kijk op de multiculturele samenleving. De Turkse intelligentsia bleek uitermate kritisch over de migranten uit Anatolië. Scheffer: ‘Men zei: die migranten maken onze mooie, kosmopolitische stad kapot. Ze hadden het echt over de barbaren uit Anatolië. Mijn mond viel open want ik had geleerd dat migranten de wereld opener en kosmopolitischer maken. Ineens realiseerde ik me dat het om de mensen ging die ook naar Amsterdam komen en waarover wij tegen elkaar zeggen: ze hebben een andere cultuur en een andere godsdienst, maar je moet de verschillen niet overdrijven. Het is gewoon een kwestie van een beetje aanpassen en inschikken en dan komen we er wel. Daar dachten ze in Istanbul heel anders over. Voor de Istanbulse elite was het Staphorst versus de grachtengordel. Ik besefte dat Amsterdam Turkse Staphorsters had gekregen, een nog veel complexere migratie, want die mensen waren niet alleen van het dorp naar de stad verhuisd, maar ook nog eens naar een ander land met een andere taal en een seculiere omgeving.'..." Fragment uit de voordracht Ideeën moeten reizen - Felix Meritis in Europees perspectief, Paul Scheffer
Overhandiging eerste exemplaar Spiegel van Toespraak door Job Cohen
Amsterdam - Geschiedenis van Felix Meritis aan
burgemeester Job Cohen
Erepenning uitgereikt aan Chris de Jong (Felix Meritis Beheer)
For Felix Meritis @ 220
Through these rooms a sea of conversation
Has irrigated Europe, its tides
Etching watermarks on the political shore,
Depositing the shell of an argument, the jetsam of debate.
Sometimes the words left behind
Were fragments of treasure, so highly coloured
They sparkled long after their settings
Had been washed away or rotted to irrelevant mud.
Sometimes they had seemed brilliant but then dulled,
Sinking back into the average sand, only interesting as ballast.
A few stuck out as jagged nails, still able to scratch,
Draw blood and let salt sting the pompous rhetoric.
Scrape a little with a pencil point today
And excavate a line from a year when
Napoleon was an insignificant Corsican.
Polish it, have it ready for the next unexpected storm.
Simon Mundy (Permanent Fellow Felix Meritis), 8 December 2007.
Onthulling van het kunstwerk Autobiographical Memory (08/12/07) van Joseph Semah
Er zijn nog geen reacties