dinsdag 23 oktober 2007 / Cultuur & Wetenschap
Langetermijnoplossingen voor klimaatverandering: een zuidelijk perspectief
De laatste jaren zijn beleidsmakers alsook het grote publiek steeds meer de gevolgen van de opwarming van de aarde onder ogen gaan zien. Al Gore's film heeft ertoe geleid dat het publiek de aard en de grootte van het probleem meer onder ogen zien. Het Vierde Assessment rapport (AR4) van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) toont aan dat de bijdrage van menselijke activiteiten aan klimaatveranderingen aanzienlijk is. Het Sternrapport heeft tevens laten zien dat er economische consequenties kleven aan klimaatverandering.
Tegen deze achtergrond overwegen zelfs de landen die eerst nog het standpunt hadden ‘de vervuiler betaalt eerst' - de ontwikkelingslanden - wat zij kunnen doen om op de lange termijn het broeikaseffect te verminderen, waarbij ze hoognodige ontwikkelingen combineren met een solide klimaatbeleid. Welke paden van economische groei kunnen zij kiezen die zowel voor het milieu effectief zijn als passen binnen hun prioriteiten op het gebied van ontwikkeling?
Dr. Leena Srivastava (Directeur TERI) een onafhankelijke denktank op het gebied van energie zaken in New Delhi en betrokken bij het IPCC, besprak deze zaken tijdens de vijfde lezing in de serie Cross Thinking about Sustainability. Zij wijdde uit over innovaties en uitbreidingen in belangrijke infrastructuren voor water en energie, die zich speciaal toespitsen op de behoeftes van de armen en het gebruik van fossiele brandstoffen. Bouwen aan de sociale infrastructuur van in ontwikkeling zijnde economieën is eerder een essentiële voorwaarde dan een barrière om hun overgang naar een situatie waarin zij ook kwantitatieve verplichtingen kunnen aangaan voor een klimaatvriendelijke ontwikkeling. Toch is hier in huidige hulpprogramma's voor ontwikkelingslanden bijna geen aandacht voor.
Jan Rotmans (DRIFT, Erasmus Universiteit Rotterdam) was coreferent.
Er zijn nog geen reacties